De twee e-cars die in de gemeente Oost Gelre rondrijden.
De twee e-cars die in de gemeente Oost Gelre rondrijden. (Foto: pr)

E-karretje heeft harten gestolen; aantal ritten neemt elk kwartaal toe

Voor alledaagse bezoekjes brengen vrijwillige chauffeurs ouderen en mensen die minder mobiel zijn met de elektrocar naar de plaats van bestemming. De groep chauffeurs draagt nu een jaar lang zorg voor deze praktische vervoersdienst. Het e-karretje wordt steeds bekender en wat de gebruikers het meest verrast, is de hulpvaardigheid van de chauffeurs.

(door Eveline Zuurbier)

Oost Gelre - Het aantal aanvragen voor een rit neemt elk kwartaal toe. "Het vertelt zich rond en het lukt ons altijd om op de afgesproken tijd de mensen op te halen zodat ze op tijd bij De Treffer zijn of voor het eten in Antoniushove", vertellen de chauffeurs.

De elektrocar is langzamerhand een vertrouwd beeld geworden in de straten. Mensen die gebruik maken van het e-karretje merken dat berijders ervan meer doen dan alleen stoppen voor de deur en afzetten bij de afspraak. Ze zijn hulpvaardig; een luisterend oor; een persoon om mee te praten en te lachen. Dat helpt de stap over de drempel te maken zodat degenen die minder mobiel zijn, hun sociale contacten kunnen houden of gewoon vrij uit een boodschap kunnen doen, naar de soos of naar het spreekuur van de tandarts kunnen gaan.

"Ik zou het voor geen goud meer willen missen. Het is ontzettend dankbaar werk", zegt André Weelink. "Een ritje maken is sowieso al een uitje. We beleven veel plezier met de mensen. We lachen en huilen met elkaar, want dat komt ook voor. Soms willen ze even hun verhaal kwijt", vertellen Irma Marneth en Huub Adema. "Wanneer ze echt ergens mee zitten en verdrietig erover zijn, dan rijd ik een rondje met ze om."

Eenzaamheid te lijf
Een jaar geleden introduceerde de gemeente Oost Gelre de elektrocar. Dit gebeurde op aanbeveling van de ervaren zorgpartijen van Careaz en Marga Klompé op een moment dat de gemeente met beleid bezig was dat ging over 'ouderen' en 'zo lang mogelijk thuis blijven wonen'. De veel voorkomende eenzaamheid was ook een onderwerp waar de overheid aandacht voor heeft. Mireille Wopereis van Careaz: "Binnen de gemeente zijn er inloopvoorzieningen opgericht en we merkten dat mensen voor wie die bestemd zijn, het lastig vinden om ze te bereiken."

Op 9 april vorig jaar werd er voor het eerst mee gereden in Lichtenvoorde. Op 17 april werd de elektrocar officieel in gebruik genomen. Een week later ging het handige e-karretje ook rijden in Groenlo. Daar is het vervoermiddel onder het mom van 'Kom d'r es uut' geïntroduceerd.

Mooie 'taxiverhalen'
"In het begin vervoerden we hoofdzakelijk de mensen die in Antoniushove gingen eten, daar kwamen enkele vaste ritjes bij. Aanvankelijk dachten mensen dat het alleen voor ouderen van Careaz was, maar door mond-tot-mond reclame, weten mensen dat het voor iedereen geschikt is die mobiel beperkt is. We brengen ze naar de therapie of naar de supermarkt. Er gebeuren leuke dingen onderweg. Frans Harbers: "Ik wachtte al een poosje bij de supermarkt en ben toen toch maar naar binnen gelopen. Daar wachtte de mevrouw bij de lopende band. Ze had drie tassen vol boodschappen. Ik heb de tassen in de elektrocar gedragen."

Voor een rit vraagt de chauffeur een vrijwillige bijdrage. Hiervan worden het onderhoud en eventuele reparaties betaald. André Weelink: "Een mevrouw uit Zieuwent zei tegen me, dat ze per ongeluk niets op zak had. Ze vond onderweg een laatste muntje van 50 cent in haar portemonnee. 'Mag ik de volgende keer goed maken", vroeg ze. Ik grapte: 'Nee, dat hoeft niet, ik kan u er halverwege wel uitzetten'. We hebben er hartelijk om gelachen."

Frank Knippenborg: "Mensen vertellen telkens verhalen, hele leuke en ook treurige. Ik weet van een paar mensen dat ze kiezen voor een rit met ons omdat ze de kinderen duur moeten betalen of gewoonweg geen geld hebben voor vervoer."

Sociaal werker
De chauffeurs zijn blij met hun vrijwilligersbaan. Dat je net iets meer kan betekenen voor de mensen en tegelijkertijd 'een beetje' sociaal werker bent, maakt rijden met de elektrocar zo leuk. "Er ontstaat een band, we vertellen elkaar verhalen en maken er een plezierige rit van." Irma Marneth begon met dit vrijwilligerswerk omdat ze geen werk had. Inmiddels heeft ze een baan, maar de ritten met de e-car wil ze niet meer missen. 'Haal je mij de volgende keer weer op?' Die vraag horen de chauffeurs heel vaak. Daaruit spreekt vertrouwen. "Soms zijn mensen vergeetachtig. Dan bel je aan en zijn ze verbaasd. 'Is dat nu?', vragen ze dan. Dan komt het voor dat je ze de schoenen aandoet en de bril voor ze meepakt. Anders kan er natuurlijk niet gekaart of gebiljart worden."

Oud-Arnhemmer Henk van Bruggen koos dit vrijwilligerswerk om de omgeving en de mensen in zijn nieuwe woonplaats te leren kennen. "Ik kreeg een rit met iemand die naar de Hemmeledijk moest. Geen idee waar dat kon zijn. Ik vertrouwde erop dat de persoon die ik ging ophalen het wel wist. Kom ik daar, staat daar iemand met een rood-witte stok te wachten. Het is goed gegaan omdat hij precies wist waar hij was."
Hij zag ook een keer dat een schaap over de weg stak. De boer liep er al achteraan, maar vroeg hem hulp te halen. "Dat was twee boerderijen terug. En toen ik aankwam, stonden twee grote honden achter het hek. Ik ben naar binnen gelopen en heb de vrouw opgehaald. Ik kon net met de e-car terugkomen bij de oplaadpaal."

De vaste standplaatsen van de elektrocar is bij Antoniushove en De Molenberg. Er bestaan geen haltes of dienstregelingen. Je kan een chauffeur rechtstreeks bellen. Het telefoonnummer staat vermeld op de rondrijdende elektrocars.

Meer berichten